Major JAN PIWNIK pseudonim "PONURY", "DONAT"
ŻYCIORYS MAJORA
Major JAN PIWNIK, pseudonim "PONURY", "DONAT"
Urodził się 31 sierpnia 1912 r. w podostrowieckiej wsi Janowice. Maturę uzyskał w Gimnazjum Męskim imienia Joachima Chreptowicza w Ostrowcu Świętokrzyskim. W 1933 r. ukończył Szkołę Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim; w 1943 r. mianowany podporucznikiem rezerwy. W latach 1935-1939 służył w Policji Państwowej; dowodził kompanią w batalionie zmotoryzowanym w Wojnie Obronnej do 23 września 1939 roku, kiedy przekroczył ze swą jednostką granicę polsko-węgierską. W listopadzie dostał się do Francji , a następnie do Anglii, gdzie został wcielony do dywizjonu artylerii w 4. Brygadzie Kadrowej Strzelców, a potem do 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej. Po przeszkoleniu w zakresie dywersji w stopniu porucznika został zrzucony do kraju 7 listopada 1941 roku. W lecie 1942 r. skierowany przez Komendę Główną AK do "Wachlarza" dowodził II Odcinkiem w Równem. Po aresztowaniu i ucieczce z więzienia wrócił do Warszawy, gdzie otrzymał zadanie odbicia z więzienia w Pińsku żołnierzy "Wachlarza". W brawurowej akcji 18 stycznia 1943 r. zadanie wykonał i uwolnionych więźniów przetransportował do Warszawy.
W marcu 1943 roku został powołany na komendanta Kedywu w Okręgu Armii Krajowej Kielce, gdzie podjął pracę nad organizacją dużej jednostki partyzanckiej, która powstała pod nazwą "Zgrupowania Partyzanckie AK Ponury". Latem Zgrupowania z powodzeniem wykonały szereg ataków na obiekty wroga i akcji dywersyjnych . W wyniku operacji Niemców skierowanej na bazę Zgrupowań na Wykusie oddziały partyzanckie poniosły poważne straty. "Ponury" dokonał wówczas częściowego rozformowania i przeniósł się na wschód w lasy Pasma Jeleniowskiego.
W grudniu 1943 r. rozkazem Komendanta Głównego AK został odwołany z dowództwa Zgrupowań i w lutym 1944 r. odkomenderowany do dyspozycji Okręgu AK Nowogródek. Początkowo dowodził samodzielnym oddziałem partyzanckim, a następnie VII batalionem 77 pułku piechoty AK. W czasie jednego z udanych ataków na obiekty niemieckie, 16 czerwca 1944 r., poległ pod Jewłaszami. Ostatnie Jego słowa brzmiały "pozdrówcie Góry Świętokrzyskie". Pośmiertnie został awansowany do stopnia majora; był odznaczony Krzyżem Walecznych dwukrotnie i najwyższym odznaczeniem wojskowym - Krzyżem Virtuti Militari. Po wieloletnich staraniach Rodziny i środowiska kombatantów Armii Krąjowej, prochy majora Piwnika ekshumowano i przywieziono do Kraju. Po trwających kilka dni uroczystościach pogrzebowych, podczas których hołd dzielnemu dowódcy oddały tysiące Polaków, prochy majora Jana Piwnika -"Ponurego" spoczęły 12 czerwca 1988 roku w klasztorze Ojców Cystersów w Wąchocku.